Φοιτήτρια: Κατσίκη Δέσποινα
Επιβλέπων καθηγητής: Γιουζέπας Δημήτρης,
Σχολή: ΔΠΘ
Ημερομηνία: 2026
Περίληψη
Ο αρχιτεκτονικός χώρος αποτελείται από ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Τα πρώτα είναι σταθερά και μετρήσιμα και περιλαμβάνουν τα υλικά στοιχεία του χώρου, ενώ τα δεύτερα είναι μεταβλητά και μη μετρήσιμα και περιλαμβάνουν τα άυλα στοιχεία και τη συνείδηση του υποκειμένου. Η αρχιτεκτονική ολοκληρώνεται με την ανθρώπινη παρουσία και αποκτά το τελικό νόημα, ο σκοπός της υπερβαίνει τη λειτουργικότητα και εστιάζει στην κατοίκηση και την δημιουργία τόπου. Για να βιώσουμε την αρχιτεκτονική στην ολότητά της χρειάζεται η ενεργή συμμετοχή όλων των αισθήσεων, καθώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και συμπληρώνουν η μια την άλλη για την κατανόηση του χώρου. Η εργασία στηρίζεται στις φαινομενολογικές θεωρίες για τον χώρο, οι οποίες έχουν στη βάση τους το σώμα, την κίνηση και τη χρονική διάρκεια, στοιχεία απαραίτητα για μια βιωματική εμπειρία. Έπειτα από το θεωρητικό πλαίσιο, η εργασία καταλήγει στη μελέτη μεταπολεμικών παραδειγμάτων που σχετίζονται με τη συλλογική μνήμη, με βασικό κριτήριο τη νοηματοδότηση μέσα από το προσωπικό βίωμα και την αλληλεπίδραση με το έργο.
